[Au-TitanFic] Attack on NG (Levi x Eren) Take.2

posted on 03 Oct 2013 22:48 by ayafee in Fiction directory Fiction
ตอนก่อนๆ
 
0  l  1  l  
 
 
 
Title : Attack on NG   "รักนี้ไม่มีเทค"
Fandom : Shingeki no Kyojin
Genre : BL , AU , Comedy
Rating : PG
Pairing :  Levi x Eren
 
----------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
NG นั้นมาจากคำว่า No Good แปลตามตัวได้ว่าไม่ดี
ในด้านการแสดงแล้วหมายถึงส่วนที่โดนตัดทิ้งไปเพราะไม่ผ่านในทางใดทางหนึ่ง

เพื่อความสมบูรณ์แบบของงานจึงจำเป็นต้องคัดเอา NG ออกไป
แต่ทว่าในการพบเจอใครซักคนในชีวิตจริง NG มันลบออกไปยากยิ่งกว่ากาวตราช้าง

Take 2 : สิ่งที่เห็นในจอไม่ใช่เรื่องจริงเสมอไป

หนึ่งสัปดาห์ให้หลังจากการทาบทามบทละครสุดยิ่งใหญ่ของรุ่นพี่นักแสดงรุ่นใหญ่    นับจากวันนั้นในเช้าวันนี้หนังสือพิมพ์บันเทิงทุกฉบับ ช่องรายการโทรทัศน์ข่าวบันเทิงทุกรายการ  ทุกสื่อต่างพูดถึงโครงการละครฟอร์มยักษ์ Attack on Titan ของอ.อิซายามะ ฮาจิเมะกันประหนึ่งเป็นข่าวดาราดังประกาศแต่งงาน น้ำไหลหลากหรือไม่ก็มีการยุบสภาเกิดขึ้น  

ผลงานการกำกับเรื่องแรกของเอลวิน  นักแสดงหนุ่มจากค่ายยักษ์ใหญ่อย่าง Recon ไม่ว่าสื่อใดต่างก็ให้ความสนใจ  เว็บบอร์ดในอินเตอร์เน็ตเต็มไปด้วยกระทู้วิพากษ์วิจารณ์จากคอละครและคอการ์ตูน  โดยเฉพาะภายในเนื้อข่าวที่พูดถึงคนที่จะมารับบทแสดงนำ ซึ่งตอนนี้ยังคงใช้ชื่อย่อว่า  E  เหมือนกับพวกคอลัมภ์ซุบซิบดารา  เวลานี้ทั่ววงการสื่อกำลังตามหาตัว E กันให้ขวัก  

นาย E ที่มารับบทเอเลน เยเกอร์เป็นใคร

และนาย E คนนั้นตอนนี้ก็กำลังเดินซื้อขนมในร้านสะดวกซื้อใกล้ตึกบริษัท Recon โดยที่ไม่ต้องปลอมตัวเลยซักนิด   “โอกาสหน้าเชิญใหม่ค่ะ”   พนักงานแคชเชียร์ยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตร

ตาสีเขียวคอยจ้องอ่านหน้าเว็บไซด์ผ่านทางโทรศัพท์สมาร์ทโฟน  “ว่าแล้วว่าต้องมีกระทู้ด่าเพียบ  นี่ขุดนาย E มาทั้งวงการเลยรึเปล่าเนี่ย”   เข้าไปดูกระทู้ของแฟนการ์ตูนในเว็บไซด์  เหล่าคนออนไลน์วิพากษ์วิจารณ์กันดุเดือดและเตรียมด่ากันตั้งแต่ยังไม่เริ่มฟิตติ้งด้วยซ้ำ....  

ในนั้นมีเขียนถึงเขาด้วย  เขียนว่ายังเป็นแค่นักแสดงหน้าใหม่ ไม่น่าจะได้รับบทในละครฟอร์มยักษ์แถมเป็นช่วงไพรม์ไทม์อีกตะหาก....  ช่วงเวลาไพรม์ไทม์คืออะไร  ช่วงเวลานี้ก็คือช่วงเวลาที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในรอบวัน  เป็นสล็อตเวลาที่ราคาแพงที่สุด และสถานีได้ค่าโฆษณามากที่สุด  

หากแจ้งเกิดจากละครเรื่องนี้ได้  จากดาราไร้ชื่อ จะได้กลายเป็นตำนาน...  ในซักทางหนึ่งล่ะนะ   เอเลนถือถุงขนมพลางเดินกลับเข้าประตูของค่ายนักแสดงและนักร้องใหญ่ยักษ์   วันนี้มีผู้สื่อข่าวเดินสวนกันไปสวนกันมาอย่างกับมีงานสวนสนาม  ต้นเหตุก็มาจากสตูดิโอชั้นบนนั่นล่ะ...    “มิคาสะจะเป็นยังไงบ้างนะ?”   

ผนังบริเวณทางเดิมมีกระดาษประกาศเรื่องการออดิชั่นบนครั้งแรกเพื่อเฟ้นหาตัวละครที่ผู้กำกับและคนเขียนบทยังไม่ได้คัดเลือกเอง  เป็นการเปิดโอกาสบางบนให้กับผู้ที่มีความสามารถ  ที่เขาแปลกใจนักก็คือ เอลวินยังไม่ได้คัดเลือกบทนางเอกและเพื่อนพระเอกนางเอกเอาไว้น่ะสิ...  3 คนนี้เป็นตัวหลักของเรื่องเลยนะ...

แม้เสียงจากสวรรค์จะคอยบอกว่าคนที่ได้รับความนิยมที่สุดในเรื่องคือหัวหน้าทหารก็ตาม   “คงไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่บทสาวน้อย...” ออกจะเป็นบทคล้ายหนุ่มขรึมเย็นชา... แล้วดันเก่งกว่าพระเอกอีกตะหาก....  

เท่าที่อ่านมาหมด 11 เล่มยังไม่ได้เริ่มอ่านบทละคร..
ไม่มีฉาก Love Scene ถึงกับโล่งอก....

เด็กหนุ่มผมน้ำตาลเข้มตาสีเขียวเหมือนในบทละครเดินดิ่งไปหาลิฟต์    มือกดปุ่มรอขึ้น  ทันใดนั้นเองเสียงกรีดร้องปานลำโพงแตกก็ดังลั่นสนั่นมาจากฝั่งประตูทางเข้าอาคารบริษัทยักษ์ใหญ่    เพียงหันไปมองก็เห็นกองทัพป้ายไฟและพัดติดชื่อดาราคนโปรด  

กลุ่มแฟนคลับหญิงนับร้อยพากันกริ๊ดไม่กลัวคออักเสบ    ตรงหน้าของกลุ่มสาวๆพวกนั้นเผยร่างที่มาของเสียง    เอเลนจ้องมองผ่านหมวกและแผ่นหลังพิจารณาว่านั่นคือใครกัน...   จากสถานการณ์แล้วคงจะเป็นพวกนักร้องบอยแบนด์เป็นแน่แท้....  

“กริ๊ด!! โคนี่!!  กริ๊ด!!!”   ได้ยินเสียงกริ๊ดก็รู้ได้ทันทีว่าทำไมกองทัพแฟนคลับจึงตั้งป้อมกันขนาดนี้...  1 ในกลุ่มนักร้องบอยแบนด์ที่โด่งดังที่สุดในตอนนี้

ร่างผอมตัวไม่สูงใหญ่ซ้ำยังโกนผมซะเกรียนผิดอิมเมจที่ควรจะเป็นของนักร้องบอยแบนด์  ชื่อในวงการคือ Cony สมัยเข้าวงการแรกๆยังมีผมความนิยมงั้นๆ  แต่หลังจากโกนผมความนิยมก็พุ่งขึ้นมาแถวยังทะลวงใจแฟนคลับเข้าอย่างจัง จนขึ้นมาเป็นคนที่มีความนิยมอันดับ 1 ของวง....  

การเปลี่ยนลุคเป็นกระบวนการสำคัญของการสร้างความนิยม   “ตามมาเชียร์กันโหดจริงๆ”  อย่างกับกองทัพไททันมารุมเกาะกำแพง 

เอเลนมองพลางถอนหายใจ  หากเขาตัดสินใจเดบิวงานแรกในฐานะไอดอลไม่ใช่นักแสดง   เขาก็อาจจะได้รับความนิยมเร็วกว่านี้ก็ได้    “ฉันไปก่อนนะ  พวกเธอๆอย่าก่อปัญหาที่นี่ล่ะ!”   เด็กหนุ่มปรามแฟนคลับของตัวเองอย่างสดใส  

สาวหลากหลายวัยถือป้ายไฟและพัดพร้อมใจกันขานตอบรับคำ  เป็นระเบียบและว่างานเหมือนค่ายทหาร    “ฉันไปด้วย!”  โคนี่วิ่งดิ่งเข้ามาในลิฟต์โดยสาร   

สองหนุ่มมองหน้ากันและกัน  การที่คนนอกค่ายเข้ามาป้วนเปี้ยนในตึกค่ายคนอื่นในวันแบบนี้ก็จะมีแต่เรื่องของการออดิชั่น...  “นาย... เอเลนสินะ  ฉันจำได้เคยดูละครของนาย  นายก็มาออดิชั่นบทสินะ?”  

ดวงตาสีเขียวเบือนมองไปทางอื่นชั่วขณะ   จะบอกตรงๆตอนนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องรึเปล่า..    “เปล่าๆ  วันนี้เพื่อนมาออดิชั่น  ฉันก็มาดูก่อน”  อยากจะบอกว่าเค้ามาทาบทามแล้วใจจะขาด แต่เดี๋ยวมันจะเป็นข่าว...

“อ่าวเรอะ  ทำไมไม่ออดิชั่นซะเลยล่ะนั่น    งานนี้โอกาสดังเป็นพลุแตกสูงเลย  ขนาดค่ายยังส่งพวกเรามาทั้งวง”   ได้ยินคำว่า [ทั้งวง] หนังตามันก็เริ่มกระตุก....

มีโอกาสที่คนผู้นั้นจะมาออดิชั่นบทด้วย....
ถ้าเกิดได้ขึ้นมาแล้วต้องเล่นด้วยกัน... แค่คิดก็หน่ายใจแล้ว.....

“ขอดูเพื่อนๆก่อน  ว่าแต่ นายมาออดิชั่นบทอะไรน่ะโคนี่.. ขอเรียกว่าโคนี่เฉยๆก็แล้วกัน”   จากประวัติที่เคยอ่านเจอใน Google  อายุไม่ได้ห่างกัน...  เท่ากันอีกตะหาก  

บอยแบนด์ผมเกรียนใบหน้าสดใสยิ้มมาดมั่น    “เอเลน เยเกอร์เค้าเลือกไปแล้ว ก็ต้องบทหัวหน้าทหารรีไวล์น่ะสิ!”  จุดไข่ปลาถึงกับขึ้นเต็มหน้าผากคนฟัง....

หัวหน้าทหารรีไวล์ตามบทสูง 160 เซนติเมตร  ไอดอลหนุ่มตรงหน้าส่วนสูงไม่ถึง 160 เซนติเมตรเสริมส้นนิดหน่อยก็พอดีถ้าเล่นกับเขาจะห่างกันที่ระยะ 10 เซนติเมตรพอดี....  ตอนเล่นก็คงจะใส่วิกเอา  โคนี่ หัวหน้าทหาร โคนี่ หัวหน้าทหาร โคนี่ หัวหน้าทหาร... แค่คิดก็.......

“ขอให้ได้ก็แล้วกัน”  ตอบไปตามมารยาทที่พึงมี    แต่.... ถ้าเปิดออดิชั่นบทนี้ด้วยจริงๆก็แสดงว่าข่าวของฮีโร่ในดวงใจของเขาเป็นแค่ข่าวลวงเพื่อสร้างกระแส....

โคนี่จ้องหน้าเพื่อนร่วมลิฟต์  สายตาจริงจังเสียจนคนโดนจ้องเริ่มอึดอัด   “นายลองเล่นเป็นเอเลนหน่อยดิ  ไหนๆก็ชื่อเหมือนกันแล้ว ฉันจะซ้อมก่อนออดิชั่น”  

“หา!?”   เอเลนตวัดใบหน้าหันไปมองหัวหน้ารีไวล์(?)   อินเนอร์มันเริ่มมาเมื่อโคนี่ ไอดอลหนุ่มความนิยมสูงสาวตามกริ๊ดเริ่มทำสีหน้าขรึมและตาขวางเลียนแบบตัวละคร...

เด็กหนุ่มซึ่งโดนชักจูงให้ต่อบทด้วยแม้ไม่อยาก  แต่จิตวิญญาณของการเป็นนักแสดงมันบอกให้ซ้อมบทด้วยอย่างเต็มที่  แสดงให้เห็นว่านี่คือนักแสดงตัวจริงเสียจริง  บรรยากาศภายในลิฟต์เงียบสงัดลง  คล้ายกับแปรเปลี่ยนเป็นห้องๆหนึ่ง...  ฉากหนึ่งในไททันเล่ม 5
 
ฉากเด็ดที่ทำให้สาววายทั่วโลกกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
บทประโยคสุดคลาสสิคที่ไม่มีทางลืมเลือน...

รีไวล์ (โคนี่) จ้องหน้าเด็กหนุ่มนัยน์ตาสีเขียวผมสีน้ำตาลเข้มซึ่งมีสีหน้าหวาดหวั่นอย่างจริงจัง   มือยื่นออกไปจับผนังลิฟต์ด้านข้างของร่างสูงโปร่งกว่า...   ระดับส่วนสูงมันช่างแตกต่าง...   ดวงตาคม(?)ที่หรี่มองหน้า เรียวปากคม(?)เคลื่อนขยับปาก 

“เอเลน  นายเกลียดฉันมั้ย?”   หัวหน้าทหารเอ่ยถามและต้องการคำตอบจากคนเสียขวัญ   สีหน้าของทหารหนุ่มซึ่งโดนประทุษร้ายซีดเซียว...

เอเลน เยเกอร์แทบจะกลืนน้ำลายลงคอไม่ได้  “มะ...ไม่ครับ... ผมเข้าใจว่าต้องทำให้สมจริง....”  แค่ประโยคนี้ดวงตาคมของหัวหน้าทหาร(?)ได้เบือนมองไปทิศทางด้านหน้า  

“ก็ดี”   รีไวล์ (โคนี่)  เก็กหน้าเข้มผสานวิญญาณเป็นหัวหน้าทหารรีไวล์     บรรยากาศมันควรจะจริงจังแต่นักแสดงหนุ่มหน้าใหม่นั้นพยายามกลั้นขำอย่างเต็มที่....

พร้อมๆกับประตูลิฟต์ที่เปิดออก  เผยร่างของคนที่เกี่ยวข้องในบริษัท   “พวกคุณทำอะไรกันอยู่น่ะ?”  ชายตัวประกอบเอ่ยถามขึ้น  สภาพของคนทั้งคู่ไม่ต่างจากคนเตี้ยกว่ากำลังคิดจะรุกใส่คนสูงกว่าเหมือนในเรื่องราวแนวโชเน็นไอหลายๆเรื่อง

ทั้งคู่รีบผงะออกจากกันทันที  หากแต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวออกจากประตูลิฟต์....   เลขชั้นก็ทำให้คนทั้งคู่หน้าถอดสี   “พวกเรายังไม่ได้กดลิฟต์...........”  ยังคงอยู่ที่ชั้น 1อีกเหรอเนี่ย! 

หัวหน้ารีไวล์(โคนี่)และเอเลน เยเกอร์
....สมจริงเกินไป...

สตูดิโอชั้นบนสุดของอาคารค่าย Recon เป็นห้องโถงกว้างสำหรับจัดกิจกรรม   ภายในห้องกว้างมีนักแสดง นักร้อง นางแบบนายแบบ  มือสมัครเล่น  มีคนมากมายจากหลายแขนงเข้ามาติดต่อสมัครออดิขั่นบทบาทในละครที่นักแสดงหนุ่มชื่อดังเตรียมกำกับ  

เลขแล้วเลขเล่าแจกจ่ายออกไป  หลายต่อหลายคนที่แสดงแล้วผ่านไปถูกคัดออกไปไปเรื่อยๆจากกรรมการสุดเข้ม  “นอกจากเบอร์ 18 MIKASA  ก็ยังไม่มีคนเข้าตาในบทอื่นๆอีกเลยนะครับ”  หนึ่งในกรรมการเอ่ยถามความเห็นจากชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ 

เอลวินมองใบสมัครกองยักษ์  ผ่านมาเป็น 100 คน เพิ่งมีผ่านแค่คนเดียว  งานนี้อาจจะต้องอาศัยแมวมองทาบทามมากกว่าจะให้มาออดิชั่นแบบนี้...    “บางทีบทอาจจะอยากเลือกคนที่จะมาแสดงเอง”  พลังลึกลับที่แฝงอยู่ในเรื่อง Attack on Titan 

ดวงตาสีฟ้ามองไปทางเด็กสาวผมสีดำซึ่งกำลังนั่งเก็บของใส่กระเป๋าในมุมห่างออกไป  มิคาสะ จากค่ายชิกันชินะ  ค่ายสังกัดเดียวกับเอเลนที่เขาเคยไปทาบทามมาก่อน  ผู้หญิงคนนี้มีพรสวรรค์มากแม้จะมีสีหน้าเรียบเฉย..  แต่เพราะแบบนั้นล่ะเธอจึงเหมาะกับบทมิคาสะ แอคเกอร์แมนมาที่สุด...

“เหตุผลที่มาสมัครก็ใช้ได้....”   เพราะเอเลนจะได้เล่นเป็นพระเอก  มีแต่เธอเท่านั้นที่จะเล่นบทนางเอกกับเอเลนได้ดีที่สุด...  เธอได้กล่าวเอาไว้......

แต่การที่นั่งเฟ้นหาคนมาครึ่งวันแล้วได้แค่คนเดียว.. มันออกจะทำให้งานยืดเยื้อเกินไป   “อย่างน้อยๆ เราก็ต้องได้บทอาร์มิน อัลเรลโด้แล้วนะครับ  เป็นบทเด่นด้วย”   ตัวประกอบไร้หน้าหมายเลข 2 รีบบอกผู้กำกับ   

ขับให้ร่างสูงผมบรอนด์ทองถอยหายใจทันที  “หายากจริงๆ”   หรือต้องเรียกหมอดูโหงวเฮ้งเข้ามาตรวจดูคนในห้องนี้ทั้งหมด....

เขาต้องการคนที่เหมาะสมกับบทมากที่สุด ราวกับหลุดออกมาจากหนังสือ...
จะต้องเฟ้นหาให้เจอแม้เหมือนงมเข็มในมหาสมุทธ

มิคาสะแบกสะพายเป้ขึ้นหลังเมื่อเสร็จธุระของตัวเอง   พร้อมกันนั้นผู้จัดการส่วนตัวที่วิ่งรอกดูแลสองคนได้เดินกลับมาพร้อมกับน้ำแก้วหนึ่ง   ยื่นส่งให้กับคนที่ต้องเหนื่อยล้าจากการแสดงบทบาทสมมติและสัมภาษณ์   “มิคาสะเป็นยังไงบ้าง?   ออดิชั่นโอเครึเปล่า?”   

“ผ่านแล้ว  เขาบอกให้ฉันเล่นบทนางเอกได้”   ได้ยินดังนั้นอาร์มินนึกอยากเอาเครื่องคิดเลขออกมาคำนวนตัวเ